By Artikull opinioni. Nuk është aktakuzë. Të gjithë personat prezumohen të pafajshëm deri në vendim gjyqësor të formës së prerë.
Ajo që më bën përshtypje nuk është se ish-kryespiunia e Shqipërisë ka hyrë në rol e histori si dashnorja e Agasit. Në një sistem kurtizanesh, konkubinash dhe metresash, kjo nuk është aspak çudi. Jo, ajo që më bën përshtypje është se kryespiunia nuk ka asnjë lloj CV-je. Rreth saj ka errësirë totale.
Sikur të ishte agjente sekrete, nuk merr dot njeri informacion të formimit të saj. Ku ka lindur? Përveç vitit të lindjes, asgjë. Ku është shkolluar? Ku e ka ndjekur shkollën fillore, tetëvjeçaren apo nëntëvjeçaren, të mesmen? Çfarë studimesh ka vijuar? Në cilët universitete? Ku ka qenë e punësuar? Gjithçka do të duhej të publikohej ekzaktësisht. Por s’ka asgjë.
1. Një CV me dy rreshta në anglisht dhe asnjë në shqip
Thuhet se ka studiuar për drejtësi dhe ka master shkencor për marrëdhënie ndërkombëtare. Domethënë ka bachelor katërvjeçar ku përfshihet edhe master. Po ku? Në cilin universitet? Në cilin vend? Me çfarë teme? Me çfarë rezultatesh? Asnjë përgjigje.
CV-ja e ish-kryespiunes fillon e zbardhet kur ajo përfshihet tek AKI (Agjencia e Kosovës për Inteligjencë), kur largohet prej andej e vijon si këshilltare e Edi Ramës dhe përfundon si kryespiune, tani e shfronësuar.
Kur krahaso CV-në e shefave të shërbimeve inteligjente të vendeve Euro-Atlantike, CV-ja e saj është qesharake, si e një njeriu anonim. Edhe tek Wikipedia, CV-ja e saj ekziston vetëm në anglisht – se në shqip nuk ekziston fare – dhe është me dy rreshta. Krejt ndryshe nga ato të kryespiunëve të shteteve Perëndimore, që janë të plota, të hollësishme, impresionuese nga formimi dhe kariera, por mbi të gjitha janë të njohura, të bëra publike, në dritën e diellit. Pra, hidhet dritë mbi ta.
Ndërsa për Vlorën, mungojnë të dhënat elementare për të mësuar se who is who ajo që Edi Rama e mori fillimisht këshilltare dhe pastaj e emëroi në krye të SHISH-it, domethënë në Institucionin qendror të inteligjencës dhe Sigurisë Kombëtare të Republikës së Shqipërisë.
Dhe çdokujt prej nesh, prej këtyre katapultimeve, i vjen të vërë duart në kokë dhe të ulërijë me sa zë të ketë se ky shtet ka rënë.
2. Narracioni i rremë i “heroinës” që parandaloi një akt terrorist
Dhe ndërsa kjo është e vërteta e hidhur, mbrëmë për ironi të kryelajmit, paralelisht në disa televizione të Tiranës – metropolit katunaresk – na shpërndahej narracioni i rrejshëm sikur kjo “dashnorja e flaktë e Agasit” kishte pasur rol heroine në parandalimin e një akti terrorist ndaj ekipit të futbollit izraelit në ndeshjen që pati me kombëtaren në vitin 2016.
Por kësaj narrative, fatmirësisht, i dha fund një televizion, pikërisht tek Euronews Albania, duke e përgënjeshtruar vetë ish-prokurori i asaj çështjeje, Eugen Beçi, i cili tha shqip se zonja në fjalë nuk kishte as përfshirje dhe për pasojë as meritë për çka i atribuohej nga pseudogazetarë megafonë, të cilët pushtojnë hapësira të bollshme të informimit publik me qëllimin që të dezinformojnë.
Sikur ish-prokurori i çështjes, Eugen Beçi, të mos ishte i ftuar tek Euronews Albania, “heroizmi” i Vlorës do të amplifikohej e amplifikohej. Në fakt, nuk kam parë askund që përgënjeshtrimi i tij të jetë bërë publik.
3. Pse ky rast është më i rëndë se një skandal korrupsioni
Dhe kjo nuk është thjesht një çështje e një CV-je të mangët. Është një çështje sigurie kombëtare. Sepse:
· Kush e verifikoi atë? Kush e kontrolloi biografinë, formimin, kredencialet dhe të kaluarën e saj para se t’i besohej drejtimi i institucionit më të ndjeshëm të vendit?
· Kush mori përgjegjësinë për këtë emërim, kur ajo ishte shkarkuar nga shërbimi sekret i Kosovës në vitin 2021?
· Pse nuk ka transparencë mbi emërime të tilla në Shqipëri, ndërsa në vendet demokratike ato kalojnë nëpër procese të gjata verifikimi, audienca parlamentare dhe kontroll publik?
· Kush po paguan për fushatën e dezinformimit që e paraqet atë si “heroinë”, kur prokurori i çështjes thotë se ajo nuk kishte asnjë rol?
Këto nuk janë pyetje retorike. Janë pyetje që kërkojnë përgjigje. Dhe përgjigjja, nëse nuk vjen, do të thotë një gjë e vetme: ky sistem nuk është i interesuar për të vërtetën. Është i interesuar vetëm për të mbrojtur veten.
4. Deri kur mund të shkojë kështu?
Kjo është pyetja që shtron çdo qytetar i ndershëm i këtij vendi. Deri kur mund të vazhdojë kjo? Deri kur do të emërohen njerëz pa biografi, pa kredenciale, pa përvojë, në postet më të rëndësishme të shtetit? Deri kur do të mbrohen me narrativa të rreme, me televizione të blera dhe me heshtje institucionale? Deri kur do të mbetet populli spektator i pafuqishëm i këtij degjenerimi?
Përgjigjja është e thjeshtë dhe e hidhur: deri sa populli ta lejojë. Deri sa qytetarët nuk dalin në shesh, nuk kërkojnë llogari, nuk organizohen dhe nuk refuzojnë të jenë pjesë e kësaj mashtrimi kolektiv. Deri sa heshtja të vazhdojë të jetë më e fortë se zëri i protestës.
Por ka një lajm të mirë. Ky moment ka ardhur. Protesta e Flamingove, që sot shënon ditën e 114-të, është dëshmia më e qartë se një pjesë e mirë e shoqërisë shqiptare nuk pranon më të heshtë. Dhe me kalimin e çdo dite, me çdo zbulim të ri, me çdo përgënjeshtrim të narracioneve të rreme, rrethi i atyre që mbrojnë këtë sistem po ngushtohet gjithnjë e më shumë.
5. Çfarë duhet të bëjmë?
Kërkesat janë të qarta dhe urgjente:
1. Transparencë e plotë mbi emërimet në postet e larta të sigurisë kombëtare, përfshirë publikimin e CV-ve të plota dhe audienca parlamentare.
2. Hetim i pavarur për mënyrën se si u emërua Vlora Hyseni dhe për rolin e Edi Ramës në këtë proces.
3. Hetim për fushatën e dezinformimit që e paraqet atë si “heroinë”, duke identifikuar burimet e financimit dhe ata që qëndrojnë pas saj.
4. Përgjegjësi penale për të gjithë ata që kanë gënjyer publikun, kanë kompromentuar sigurinë kombëtare dhe kanë mbrojtur krimin.
5. Dorëheqja e menjëhershme e Edi Ramës dhe e qeverisë së tij.
6. Krijimi i një qeverie teknike tranzitore me mandat 12-mujor, e përbërë nga njerëz me integritet, për të garantuar zgjedhje të lira dhe të ndershme.
7. Angazhim qytetar. Protestë paqësore, bojkot, dokumentim i abuzimeve, mbështetje e shoqërisë civile.
Flamingot nuk ndalen
Protesta e flamingove ka hyrë në ditën e 114-të. Qytetarët mblidhen çdo ditë në sheshin Skënderbej dhe marshojnë drejt Kryeministrisë, duke kërkuar dorëheqjen e Ramës dhe qeverisë së tij. Kërkesat e tyre janë të panegociueshme: dorëheqja e menjëhershme e Edi Ramës dhe qeverisë, krijimi i një qeverie teknike tranzitore me mandat 12-mujor, dhe anulimi i “Paketës së Maleve” dhe ligjit për investimet strategjike.
Rama burg. Berisha burg. Hyseni burg. Agasi burg. Të gjithë ata që kanë grabitur dhe kompromentuar Shqipërinë – para drejtësisë!
Jo sepse e thotë një artikull. Por sepse e kërkon një popull që nuk ka më asgjë për të humbur. Dhe kur populli nuk ka asgjë për të humbur, asnjë maskaradë nuk qëndron.
