By 
Protesta e djeshme paqësore në Toronto mblodhi qindra shqiptarë, të cilët erdhën me vullnetin e tyre të lirë për të shprehur solidaritetin me bashkëkombasit tanë dhe me rezistencën qytetare të simbolizuar nga flamingot, simbol i një qëndrese qytetare që sot përfaqëson shumë më tepër sesa mbrojtjen e një territori.
Ajo përfaqëson zërin e qytetarëve që kërkojnë transparencë, përgjegjshmëri, mbrojtjen e pasurive kombëtare, respektin për mjedisin, shtetin e së drejtës, meritokracinë dhe të drejtën e çdo shqiptari për t’u dëgjuar.
Sepse në fund, nuk bëhet fjalë vetëm për tokën.
Bëhet fjalë për vlerat.
Për dinjitetin.
Për lirinë.
Dhe për Shqipërinë që duam t’u lëmë brezave që vijnë.
Unë nuk isha aty si përfaqësuese e asnjë partie.
Isha aty si shqiptare.
Isha aty sepse besoj se dashuria për atdheun nuk ka ngjyrë politike.
Sepse besoj se liria, dinjiteti, drejtësia, meritokracia, mbrojtja e pasurive tona kombëtare dhe respekti për qytetarin janë vlera që na përkasin të gjithëve.
Dhe kur recitova vargjet e Ali Asllanit, nuk po interpretoja thjesht vargjet e një poeme të shkruar gati një shekull më parë.
Po përcillja një të vërtetë që ende jeton në ndërgjegjen e çdo shqiptari që beson te liria, dinjiteti, drejtësia dhe Shqipëria.
Sepse jane momente si këto, kur nuk mjafton të jesh spektator.
Duhet të jesh i pranishëm.
Jo për urrejtje.
Jo për përçarje.
Jo kundër njëri-tjetrit.
Por për të kujtuar se Shqipëria është më e madhe se çdo parti, më e madhe se çdo qeveri dhe më e madhe se secili prej nesh.
Sepse, siç shkroi Ali Asllani pothuajse një shekull më parë:
“Koha është e maskarenjve,
por Shqipëria është e shqiptarëve.”
Zoti e bekoftë Shqipërinë dhe shqiptarët kudo që janë.
