By Tani dua të flas si shqiptare, si gazetare, por mbi të gjitha si një njeri që beson te paqja, te jeta dhe te dinjiteti njerëzor.
Në këto ditë të vështira për Shqipërinë, kur zërat janë ngritur nga kisha e xhamia, nga shqiptarë e ndërkombëtarë, nga diaspora e ambasadat, mendja dhe zemra më shkojnë te të gjithë gazetarët, reporterët, fotoreporterët dhe korrespondentët që kanë qëndruar në terren, mes tensioneve, frikës dhe pasigurisë.
Sepse pas çdo pamjeje që shohim, është një njeri. Pas çdo kamere, është një jetë. Pas çdo raportimi, është një familje që pret dikë të kthehet shëndoshë në shtëpi.
Edhe Albanian Montreal Press (AMPress), si një media shqiptare me seli në Kanada, ka angazhuar dhe nxjerrë në terren korrespondentët e saj për të ndjekur nga afër zhvillimet në Shqipëri, për të dokumentuar ngjarjet dhe për të përcjellë te shqiptarët kudo në botë atë që po ndodh në atdheun tonë.
Për mua, si drejtuese e kësaj mediaje, kjo nuk është thjesht një përgjegjësi profesionale. Është edhe një përgjegjësi njerëzore. Sepse e di që pas çdo raportimi të kolegëve tanë qëndrojnë orë të tëra përkushtimi, lodhjeje, tensioni dhe sakrifice. Dhe mbi të gjitha, dëshira për t’i shërbyer së vërtetës.
Sot, mirënjohja ime shkon për korrespondentët tanë, por po aq për çdo gazetar të çdo mediaje, shqiptare apo ndërkombëtare, që ka raportuar me seriozitet, kurajë dhe profesionalizëm në këto ditë të vështira.
Gazetaria nuk është të jesh përballë dikujt. Është të jesh pranë së vërtetës, edhe kur kjo kërkon guxim.
Si shqiptare, nuk dua ta shoh më vendin tim të lënduar. Nuk dua të shoh shqiptarë përballë shqiptarëve, dhimbje përballë dhimbjes, frikë në sytë e një brezi që meriton të ardhmen.
Asnjë lajm nuk vlen sa një jetë njerëzore. Asnjë pushtet, asnjë protestë dhe asnjë përplasje nuk duhet të na bëjë të harrojmë se, përpara gjithçkaje, jemi njerëz.
Uroj që çdo gazetar të kthehet shëndoshë në shtëpi. Që çdo protestues të mund ta ushtrojë të drejtën e tij pa frikë. Që çdo uniformë të kujtojë se përballë ka një bashkëqytetar. Dhe që askush të mos ketë nevojë të derdhë gjak për t’u dëgjuar.
Shqipëria ka nevojë për paqe. Për drejtësi. Për të vërtetën. Dhe, mbi të gjitha, për bijtë e bijat e saj të gjallë!
Me respekt dhe mirënjohje për të gjithë kolegët në terren!
Blerina Ruka
Editor-in-Chief | Albanian Montreal Press – Canada
