By Kjo pyetje po qarkullon gjithandej, nga bisedat në rrugë te studiot televizive. Dhe mbart një kurth: frikën nga e nesërmja e përdor për të justifikuar të sotmen. Me pak fjalë: Më mirë unë, me gjithë të këqijat e mia, sesa pasiguria që vjen pas meje!
Po mirë, edhe sa duhet të rrijë Rama në pushtet, me gjithë zullumet e tij, vetëm sepse nuk dimë kush do të vijë pas tij?
Kur një qeveri i ka bërë ditët, duhet të ikë! Një orë e më parë! S’ka mbetur popull pa qeveri, as laraskë pa bisht e as stomnë pa vegjë, siç thoshte gjyshja ime. Nuk mbahet i vdekuri i pakallur!
Nëse Rama ikën nesër, pasnesër Shqipëria do të jetë po aty. Me Kushtetutën, institucionet dhe qytetarët e saj. Në Islandë më 2009, në Rumani më 2015, në Armeni e Sllovaki më 2018, ranë qeveri pas protestave. Nuk u shemb asnjëri prej këtyre shteteve!
Nuk bie shteti kur rrëzohet pushteti!
Çfarë duhet bërë? Të japë dorëheqjen qeveria, të krijohet një qeveri kalimtare me mandat të kufizuar, të reformohet rrënjësisht ligji zgjedhor dhe pastaj të shkohet në zgjedhje të lira. Qytetarët të vendosin vetë kush do t’i qeverisë. Dhe më pas të nisë puna për ndryshimin e sistemit nga themelet!
Se nuk mjafton të ikë Rama e të vijë Berisha. Kështu nuk ndryshon asgjë në themel. Dhe pikërisht refuzimi i të dyve është një nga mesazhet më të rëndësishme që unë lexoj te këto protesta. Nuk mund të ndryshojë sistemi për sa kohë vazhdojnë ta drejtojnë ata që e kanë ndërtuar dhe e mbajnë në këmbë!
Pastaj, pse duhet të dalin protestuesit në shesh me një kryeministër rezervë në xhep? Kush ua ka ngarkuar atyre detyrën të garantojnë se pas një qeverie të keqe do të vijë patjetër një e mirë?
Nëse nga frika e së nesërmes nuk guxojmë të ndryshojmë të sotmen, atëherë ç’kuptim ka demokracia?
Demokracia nuk na garanton se do të zgjedhim gjithmonë më të mirin. Por na jep mundësinë të largojmë atë që nuk duam më!
