By Vendimi i Hagës që shpall fajtorë Hashim Thaçin, Jakup Krasniqin, Kadri Veselin dhe Rexhep Selimin – katër prej liderëve dhe heronjve kombëtarë të UÇK-së (Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës) – është i padrejtë. Gjatë shpalljes së vendimit fajësues, gjykatësi e nisi fjalën me deklaratën: “Në emër të popullit të Kosovës”. Ky vendim, pa dyshim, nuk është marrë në emër të popullit të Kosovës.
Unë vetë jam një ish-refugjate nga Kosova dhe vajzë e një dëshmori të Kosovës; gjithashtu, jam avokate në Kanada. Gjatë gjashtë viteve të fundit, jam angazhuar në mbrojtjen e të drejtave të njeriut dhe të shqiptarëve, dhe kam mësuar se drejtësia nuk është gjithmonë e barabartë dhe e paanshme. Nga këndvështrimi ligjor, e kuptoj mandatin që qëndron pas krijimit të Dhomave të Specializuara të Kosovës në Hagë, i cili kishte për qëllim kryesor gjykimin e krimeve të luftës që pretendohet se janë kryer nga pjesëtarë të UÇK-së. Megjithatë, ekziston shqetësimi se, si një gjykatë e ndërkombëtarizuar që kërkon drejtësi për krime të kryera vetëm nga një grup – shqiptarët e Kosovës që ishin pjesëtarë të UÇK-së, perfundon në drejtësi selektive – dhe në padrejtësi. Ku janë gjykimet, vendimet, dhe drejtësia për gjenocidin e tmerrshme që përfshiu masakra, dëbime, dhunë seksuale dhe zhdukje – të kryera ndaj shqiptarëve të Kosovës nga forcat dhe udhëheqësit serbë, të cilët ende nuk janë mbajtur përgjegjës për krimet e tyre të luftës dhe vazhdojnë të jenë të lirë?
The Hague’s verdict convicting Hashim Thaçi, Jakup Krasniqi, Kadri Veseli, and Rexhep Selimi, four of Kosovo’s KLA (Kosovo Liberation Army, “UÇK”), leaders and national heroes is unjust.
In reading the guilty verdict, the Judge started off with the statement, “in the name of the People of Kosovo .” This verdict is most definitely not in the name of the People of Kosovo.
It is leaders like Hashim Thaçi, Jakup Krasniqi, Kadri Veseli, and Rexhep Selimi, along with hundreds of martyrs and veterans of the Kosovo war, who risked and sacrificed their lives and in turn, they breathed life into the history and independence of Kosovo and Kosovar Albanians.
While I am a former Kosovar refugee, and the daughter of a martyr of Kosovo, I am also a Lawyer in Canada. I have spent the past 6 years advocating for human rights, safety and protection of Albanians, and I have learned that justice is not linear. From a legal perspective, I understand the mandate behind the creation of the Kosovo Specialist Chambers (KSC) of the Hague, which was primarily to adjudicate war crimes allegedly committed by KLA members. However, there is a concern that as an
internationalized court which seeks justice for crimes committed by only one group, the KLA, it leads to selective justice.
The KSC was created to primarily target one ethnic group: Kosovar Albanians who were members of the KLA. This very narrow and selective mandate understandably leads to selective justice – and thereby, injustice. By targeting only members of the KLA, the KSC is plagued by criticisms that it
is unfair and biased. The KSC itself is also so heavily internationalized as a court, that it is located outside of Kosovo, and it does not engage the people of Kosovo in its mandate, which in turn, taints its legitimacy. Where is the adjudication and justice for the overwhelming atrocities involving massacres, expulsions, sexual violence, and enforced disappearances committed against Kosovar Albanians by Serbian forces and leaders, who have not been held accountable and remain unpunished? For justice to be complete legitimate, it must also be perceived as impartial, equal and inclusive.
