By Të nderuar motra dhe vëllezër të komunitetit,
Dua të shpreh një thirrje të fortë për reflektim për të gjitha shoqatat shqiptare në Kanada, veçanërisht në Toronto, ndërsa afrohet nëntori, Muaji i Trashëgimisë Kulturore Shqiptare!
Në mort nuk hidhet valle!
Kur Shqipëria zien nga revolta dhe mosbindja civile, kur të rinjtë përballen me represionin policor, kur shpresa po shuhet dhe vendi po përjeton një krizë të thellë shoqërore e kombëtare, të organizosh festa, të hedhësh valle e të valëvitësh flamurin sikur asgjë nuk po ndodh, është njësoj si të vallëzosh në funeralin e atdheut tënd!
Në mbi 130 ditë protesta paqësore ne u përballëm me një heshtje të dhimbshme nga shumë prej organizatave tona. E kapërdiem, me qetësi, për të mos prishur harmoninë midis hesh.
Por sot, situata ka ndryshuar dhe vendi amë ndodhet në buzë të humnerës. Ndaj, sot u bëj thirrje të gjitha shoqatave të reflektojnë seriozisht dhe, nëse kjo gjendje vazhdon deri në nëntor, të anullojnë të gjitha aktivitetet festive!
Atdhedashuria, motra dhe vëllezër, nuk matet me valle, fotografi me flamur apo shqiponjën me duar, por me qëndrimin që mban kur atdheu yt është në dhimbje!
Qëndrimi im është i prerë: në bordet ku bëj pjesë, jo vetëm që do të votoj kundër aktiviteteve festive, por, nëse ato vazhdojnë pavarësisht kësaj situate, do të largohem publikisht dhe në mënyrë demonstrative! Pas kësaj, do të bëj thirrje publike për boikot të çdo aktiviteti të natyrës festive, që vallëzon mbi dhimbjen e vendit tim!
Nuk ma mban dot zemra barrën dhe nuk mund të bëj paqe me ndërgjegjen time duke festuar, ndërkohë që vendi im rrezikon të shpërbëhet, është në buzë të humnerës dhe rinia shqiptare po përjeton një nga periudhat më të errëta të dekadave të fundit.
Uroj nga zemra që kjo thirrje të gjejë mirëkuptim dhe reflektim. Mbi të gjitha, uroj që situata në Shqipëri të ndryshojë, që ne të gjithë së bashku ta festojmë me krenari Muajin e Trashëgimisë sonë Kulturore, pa e kthyer festën tonë në një shuplakë ndaj vuajtjes dhe dinjitetit të rinisë shqiptare, e cila sot po përballet me një realitet jashtëzakonisht të rëndë.
Shqipëria sot nuk ka nevojë për vallet tona. Ka nevojë për zërin, ndërgjegjen dhe solidaritetin tonë!
I juaji,
Nador Bakalli
